Przekopane, obsiane i czeka do wiosny

 Mam czasem problem z nazewnictwem w moim ogrodzie. Mam cztery duże części warzywnika, każda ma ponad ar powierzchni. „Sektor” jest chyba trochę zbyt techniczny, a „grządka” zdecydowanie nie pasuje do takiego kawałka ziemi. Chyba więc pozostanę przy określeniu kwatera. Brzmi bardziej ogrodowo, a jednocześnie pasuje do jej wielkości.

Jedna z kwater jest już przygotowana. Wcześniej na znacznej jej części rósł wysiany jakiś czas temu poplon - mieszanka gorczycy i łubinu. Tylko niewielki fragment był jeszcze obsadzony warzywami, które niedawno zebrałem (link).

Najpierw ją przekopałem, a potem przegrabiłem. Wiem, że można prowadzić ogród również bez przekopywania i znam argumenty przemawiające za taką metodą. Mimo to na ten moment pozostaję przy tradycyjnym, jesiennym przekopywaniu. Po prostu ta metoda bardziej mi odpowiada i tak właśnie chcę prowadzić swój warzywnik.

Próbowałem już wcześniej prowadzić część ogrodu (poprzednia działka na ROD) bez przekopywania. Dotyczyło to przede wszystkim ogródków ziołowych, ale nie tylko. Po sezonie pojawiał się jednak problem z chwastami i utrzymanie takich miejsc w dobrej kondycji wymagało ode mnie więcej pracy. Dlatego w warzywniku pozostaję przy tradycyjnym jesiennym przekopywaniu. Nie twierdzę, że to jedyna dobra metoda - po prostu z mojego dotychczasowego doświadczenia wynika, że w moim ogrodzie lepiej sprawdza się właśnie takie rozwiązanie.

Często pojawia się też argument, że „w naturze nikt gleby nie przekopuje”. To prawda, tylko nie jestem przekonany, że wszystko, co dzieje się w naturze, powinniśmy bezpośrednio naśladować w ogrodzie. Ogród jest przecież w pewnym stopniu ujarzmianiem natury i podporządkowaniem jej naszym potrzebom. W końcu nawet plewienie jest działaniem przeciwko naturalnym procesom. W naturze chwasty nie są żadnymi chwastami – są po prostu roślinami, które zajmują wolną przestrzeń. To my decydujemy, że w danym miejscu ma rosnąć marchew, a nie pokrzywa czy perz, i dlatego usuwamy rośliny, które z naszymi uprawami konkurują. W naturze rośliny nie rosną przecież po to, żeby ktoś później zebrał z nich ziemniaki czy marchew. Dlatego nie uważam, że fakt, iż jakiegoś procesu nie obserwujemy w naturze, sam w sobie jest argumentem przeciwko jego stosowaniu w ogrodzie. Dla mnie ważniejsze jest to, czy dana metoda sprawdza się w konkretnym ogrodzie i pozwala osiągnąć zamierzony efekt.

Ogród to nie rezerwat przyrody 😉 Ma być kawałkiem natury, ale natury trochę przez nas ujarzmionej i podporządkowanej temu, czego od niego oczekujemy.

Miałem jeszcze dwa woreczki suszonego nawozu kurzego. Jak na ponad ar to niewiele, ale zawsze coś. Dodałem też mączkę bazaltową. Nie chciałem zostawiać nawozu na kolejny rok, więc wykorzystałem go teraz, przy okazji przygotowywania kwatery.

Po przegrabieniu wysiałem żyto. Na razie będzie więc pełniło funkcję poplonu i zimowej okrywy gleby. Celowo nie będę go teraz przekopywał. Chcę, żeby pozostało na kwaterze przez całą zimę i dopiero wiosną zostanie przekopane, przed rozpoczęciem kolejnego sezonu.

Nie chciałem pozostawiać gleby na zimę na tak zwaną ostrą skibę. Bez okrywy jest ona bardziej narażona na przesychanie, wymywanie i wywiewanie najdrobniejszych cząstek. Wysiane żyto będzie więc nie tylko poplonem, ale także zimową okrywą gleby. Jego liście i korzenie będą ją chronić przed warunkami atmosferycznymi. Dopiero wiosną przekopię żyto razem z glebą, łącząc w ten sposób tradycyjne jesienne przekopywanie z pozostawieniem zimowego poplonu.

STRONA GŁÓWNA BLOGA